BILDUMA IRAUNKORRA
Gomendatutako ibilbidea
Ignacio Zuloaga
Eibar, Gipuzkoa, 1870-Madrid, 1945
1913
Olioa mihisean, 152 x 195,5 cm
Ramón de la Sota y Llano jaunaren dohaintza, 1919
Mathieu de Noailles kondesaren erretratua lanean, jatorri greziar eta errumaniarreko Anna Elisabeth de Brancovan olerkari paristarra agertzen da. Erretratuak gortina astunak dauzka inguruan, izaera eszenografikoa azpimarratu nahian. Dena dela, Zuloagak konposizioa irekitzen du El Grecoren atzealdeetan inspiratutako argizuloaren bidez, eta protagonismo osoa ematen dio emakumearen irudi sentsualari. Azkenik, eskuineko beheko angeluan, liburudun natura hila margotu du, literaturarekiko zaletasun biziaren adierazgarri, bai eta pasioaren sinboloa den perladun idunekoa eta maitasunaren adierazgarri diren arrosez betetako pitxer handia ere: kondesaren nortasunaren bildumatxo sinbolikoa eta, aldi berean, Espainiako barrokoko vanitas delako gaiaren eguneraketa. XX. mendearen hasierako nazioarteko kritikari artistikoen esanetan, garaiko margolari onenetakoa izan arren, Zuloagari atzerakuntza nazionala goresten zuela egotzi zioten Espainian. Bere prestakuntzak ez zuen inolako zerikusirik mundu akademikoarekin, Parisko zirkulu intelektualen eraginpean zegoen eta lotura estua zeukan 98ko Belaunaldiarekin. Hori guztiori dela eta, herri-kultura, XVII. mendeko Espainiako pintura eta Goyaren lana hartu zituen eredu. Eragin horien ondorioz, barneraketa psikologikoko lan adierazkorrak sortu zituen. Ezaugarri horiek, hain zuzen ere, bere estiloko faktore garrantzitsuenak izan ziren, ikuspegi erromantikoarekin eta betearazpenerako trebeziarekin batera. [J.N.G.]

Museoko sailetan mende osoan sortutako dokumentazioa biltzeko, kontserbatzeko, sailkatzeko eta hedatzeko beharrizanagatik sortu zen Bilboko Arte Eder Museoaren artxiboa.
Euskal Autonomia Erkidegoan indarrean dagoen legediaren betebeharrak betez; hain zuzen ere, Euskal Kultur Ondareari buruzko 7/1990 Legea, Artxibo Zerbitzuen araudia onartzen duen 232/2000 Dekretua, eta Euskal Ondare Dokumentalari buruzko arau erregulatzaileak izan dira betetako arauak. Une honetan, kudeaketa dokumentalaren sistema integrala ezartzeko aldez aurreko azterketa egiten ari gara.
Fondoetan, batez ere, patronatuetako akta-liburuak, urteroko memoriak, artelanen erregistro-liburuak, urteroko inbentarioak, gutunak eta argazki-erregistro zabala daude (argazki gehienak Arte Eder Museokoak dira). Arte Modernoko Museoaren jarduerari buruzko fondoak urri samarrak dira. Gaur egun, dokumentazioaren zati handi bat digitalizatze eta informatizatze prozesuan dago.
Erakundearen dokumentazio propioaz gain, artxiboak interes historiko eta artistiko handiko dokumentuak gordetzen ditu. Dokumentu horiek dohaintza partikularretatik edo Museoaren beraren eskurapenetatik daude jasota, eta arreta berezia ematen zaie euskal artistekin lotutako dokumentuei. Atal honetan, Gutiérrez de Zubiaurre fondoa nabarmendu behar da; izan ere, bertan dago jasoa Valentín, Ramón eta Pilar de Zubiaurre anai-arreben korrespondentzia. Era berean, Ricardo Gutiérrez Abascal (Juan de la Encina ezizenaz ezagunagoa) arte kritikari bilbotarrak erbestean egindako lana ere azpimarratu beharrekoa da, irakasle aritu baitzen Mexikoko Unibertsitate Nazional Autonomoko Arkitekturako Eskola Nazionalean. Beste dohaintza dokumental nabarmen bat Balerdi margolariarena da; bertan, gutunak, argazkiak, diapositibak eta abar daude, gehienak artistak berak egindako erakusketei buruzkoak. Eskuraketen atalean, Uranga fondoan gutun-liburu aipagarri bat dago; bertan, besteak beste, Ignacio Zuloaga, Francisco Durrio, Darío de Regoyos edo Manuel Losada artisten gutunak daude jasota.
Fondoak ikerlarien eskura daude, baldin eta kontsultaren arrazoia egiaztatzen badute. Horretarako, aldez aurretik deitu behar dute 94 439 60 60 telefonora.
Hemen, gure artxiboan gordetako dokumentu berezien aukeraketa bat eskaintzen dizugu:
Telefonoa 94 439 60 60
Faxa 94 439 61 45