Kontserbazioaren eta zaharberritzearen esparruko ikerketaren helburu nagusia bildumako lanak sakonean ezagutzea da; modu horretan, gainera, egileengana hobeto hurbiltzeko aukera dago. Ikerketa dokumentaletik abiatuta, gero ikerketarako zenbait teknika aplikatuta, eta metodo zientifikoaren bitartez, artelan bakoitzaren historia materialari eta teknikari buruzko oso informazio zehatza lortu daiteke.

Erabilitako ikerketa-teknikei dagokienez, besteak beste, argiztapen mota desberdinekin egindako ikerketak nabarmendu behar dira, eta, horien artean, argi ultramorearekin egindakoak; izan ere, argi mota horrek artelanaren azalerako elementuei buruzko informazioa ematen du –batez ere, bernizei eta jatorrizkoak ez diren ukituei buruz–. Erreflektografia infragorriak geruza piktorikoaren sakoneko mailetara sartzeko aukera ematen du, eta marrazkia ikusten laguntzen du. Erradiografiak artelanaren egiturazko eta eraikuntzazko arlo guztiei buruzko informazioa ematen du, maila guztietan, pelikula piktorikotik hasi eta euskarriraino. Ikerketa estratigrafikoak materia piktorikoa osatzen duten geruzei eta geruza horien kokapenari buruzko informazio zehatza ematen du, eta, beraz, artistak lan egiteko zeukan moduari buruzko informazioa ere ematen du. Sarritan, sistema hori azterketa kimikoko zenbait teknikarekin lotzen da, eta, modu horretan, pigmentuen, kargako materialen, aglutinatzaileen eta bernizen izaera zehatzari buruzko informazioa lortzen da. Era berean, mihise gisa erabilitako ehunak identifikatu daitezke, bai eta euskarrietako eta eskulturetako egurrak ere.

Informazio hori biltzeko, sarri askotan, adituen diziplinarteko lankidetza behar izaten da, eta, lan hori egiteko, irizpide zientifikoak erabiltzen dira Kontserbazio eta Zaharberritze Sailean. Modu horretan, ikertzen ari garen artelanaren kontserbazio egoera ebaluatu daiteke, patologia posibleak diagnostikatu daitezke eta tratamendurik egokienak finkatu daitezke. Baina, beste muturrera jota, egileak lan egiteko zeukan modu zehatzera hurbildu gaitezke, eta, gainera, haren lanaren arlo estilistiko eta kontzeptualak ere ulertu ditzakegu. Laneko teknika eta metodologia horiek oso informazio aberatsa ematen dute, eta, horrela, artelan bat historiako aro jakin batean kokatu daiteke edo artista baten ibilbidearen berri jaso daiteke. Azken batean, datu horiek funtsezkoak dira ondasun kulturalak ikertu edo horien gaineko esku-hartzeak egiteko orduan.