X

Webgune honetan, gure eta hirugarrenen cookieak erabiltzen ditugu, zure nabigazioari buruzko informazio estatistikoa biltzeko. Nabigatzen jarraitzen baduzu, euren erabilera onartzen duzula ulertuko dugu. Nahi izanez gero, lehentasunak alda ditzakezu edo informazio gehiago jaso ahal duzu. Ados nago

BERRIAK

19|09|09 Erakusketen programazioa 2019ko udazkena

Harria eta zerua. Víctor Ericeren bideoinstalazioa

2019ko azaroaren 13tik aurrera
Bilboko Arte Ederren Museoaren eta BBVA Fundazioaren Bideoarte eta Sorkuntza Digitaleko programa
Nautilus Filmsek ekoitzita, Bilboko Arte Ederren Museoa Fundazioarentzat
BBVA Fundazioak babestua

Harria eta zerua Víctor Ericeren ikus-entzunezko instalazio bat da. Oinarri hartzen du Agiña mendiaren gailurrean (Lesaka, Nafarroa) Aita Donostiaren omenez Jorge Oteiza eskultoreak eta Luis Vallet de Montano arkitektoak egindako momentua. Aranzadi Zientzia Elkartearen aginduz egina eta 1959ko ekainaren 20an inauguratua, bi osagaik osatzen dute monumentua: Oteizak sortutako hilarria eta Valletek egindako kapera.

Ericek berak honela deskribatu zuen bere lana: "Biak kameraren aurrean kokatuta, zinematizazio prozesu bat egin zaie, non argiak, hotsak eta denborak funtsezko zeregina betetzen duten. Eguneko ikuspegiak kontrastea egiten du gauekoarekin. Lehenean, natura eta historia bateratzen dituzten irudiak eskaintzen dira; bigarrenean, berriz, ilargiak argitu eta izarren distirak gailentzen diren agertokiaren dimentsio metafisikoa hartzen saiatzen da. Hau da, Jorge Oteizak 'Zeruaren Kultura' izenaz identifikatu zuenaren berezko osagaiak. Zerua izan zen harentzat funtsezko helburua. Eta Agiñan, harrian, ekarri zuen gogora zeruaren handitasun guztia. Hortik dator instalazio honen izenburua".

Dimentsio handiko bi proiekziok osatzen dute instalazioa –Eguna Espazioa eta Gaua Espazioa–; bederatzi minutuko iraupena du bakoitzak, eta BBVA Fundazioarekin lankidetzan osatutako bideoarte eta sorkuntza digitaleko Programaren barruan ikusteko aukera izango da.

 

 

Inpresioak ehizatuz. Sorolla formatu txikian

2019ko azaroaren 20a–2020ko otsailaren 23a
Sorolla Museoarekin (Madril) lankidetzan

Joaquín Sorollak (Valentzia, 1863–Cercedilla, Madril, 1923) bi mila olio pintura inguru margotu zituen, kartoien edo tamaina txikiko oholtxoen gainean. "Ohartxoak", "orbanak" edo "koloretako oharrak" deitzen zien berak lan haiei. Formatu hori gero eta gehiago erabili zuten XIX. mendeko artista handiek, oso aise adieraz baitzitezkeen lan independenteetan ikusitako ideiak edo inpresioak, eta zirriborro huts bat baino gehiago izaten ziren, gainera. Lan intimotzat, margolariaren lanaren produktu amaitugabetzat, hartuak izan baziren ere hasieran, artistaren alderdi pertsonal eta berezienen erakusgarri gisa erakusten eta kotizatzen hasi ziren gerora.

Konposizioen saiakerak egiteko erabili zituen Sorollak batzuetan, baina ariketa gisa egin zituen, beste askotan. Bere estudioan edukitzen zituen, orratzekin zintzilikatuta, horma osoak estaltzen zituela; baina berehala hasi zen haiei markoa jartzen, eta Sorollaren erakusketa guztietan izan zuten koadrotxo horiek presentzia ugaria eta nabarmena. Tamainaz txikiak, baina ausartak, Sorolla distiratsuenaren keinuak edukitzen dituzte.

Ohol edo kartoi txikiaren gaineko 186 olio pinturek eta pintatzeko tresnez beteriko erakusleiho batek (paleta, kutxatxoak, trementina esentziarentzako kikarak…) osatzen dute erakusketa.

 

 

Ameztoy

2019ko urriaren 17a–2020ko urtarrilaren 6a. Madrilgo Arte Ederren Zirkulua
2020ko otsailaren 12a–maiatzaren 17a. Bilboko Arte Ederren

Babeslea BBK

Aurreko belaunaldiko euskal artisten hizkuntza abstraktuaren parez pare, Vicente Ameztoyk (Donostia, 1946–2001) hirurogeita hamarreko hamarkadako euskal artea zeharo eraldatu zuen figurazioaren alde egin zuen, eta subjektibotasunaren, misterioaren eta ironiaren interesaz lagundu zuen figurazio hura. Kezkagarriaren eta ohiz kanpokoaren presentzia nabarmena izan zen haren lan guztian. Halaber, aipatzekoa da Ameztoyk zuen gaitasuna itxuraz arruntak diren osagaiak, paisaia esaterako, osagai aztoratzaile bihurtzeko.

Euskal Herriko kultura eta historia garaikidearen aipamenekin batera, Ameztoyk hainbat erreferente erabili zituen, besteak beste ingeles pintura prerrafaelita, italiar quattrocentoa edo Magritteren surrealismoa. Nolanahi ere, erreferente horiek guztiak hartu eta estilo sofistikatuaren, teknika zehatzen eta bere interesen, hala nola ekologiaren edo argazkilaritzaren eta zinemaren munduaren –1982an Julio Medem errealizadorearen Vacas filmaren diseinu artistikoan parte hartu zuen– galbahetik igarotzen zituen, eta baita bere gorabehera biografikoen galbahetik ere.

1990ean antolatu zen, Donostian, Ameztoyren lanaren atzera begirako lehenengo erakusketa, eta gaur egun arte bakarra; artistak berak prestatu zuen, 1970 eta 1980ko hamarkadetako lan aipagarrienetako bilduma gisa. Ondoren, formatu txikiko hainbat erakusketak egin dira, haren lanaren alderdi partzialetan oinarrituak, esate baterako Donostiako Koldo Mitxelena Kulturenean (2000) edo Gasteizko Artiumen (2003).

Bilboko Arte Ederren Museoko erakusketan aurkeztuko da jendaurrean lehen aldiz Vicente Ameztoyren lan osoaren irakurketa bat, haren ibilbide artistiko osoa bilduko duena. Horrekin batera katalogo bat aurkeztuko da, Joseba Sarrionandia eta Bernardo Atxaga idazleen testuekin, Euskal Herriko Unibertsitateko Estetikako eta Arteen Teoriako irakasle Fernando Golvanoren eta Javier Viar eta Miriam Alzuri erakusketaren komisarioen testuekin.

Ameztoy erakusketa, Bilboko Arte Ederren Museoak egina eta Javier Viar eta Miriam Alzurik komisariatua, Madrilgo Arte Ederren Zirkuluan aurkeztuko da lehenik, eta, hura amaitu ondoren, Bilbora abiatuko da.

 

Zerrendara itzuli